Amsterdam, 3 augustus 2013
Afgelopen weekend stroomden de grachten van Amsterdam weer vol met bootjes uitpuilend met kleurrijk uitgedoste mensen ter gelegenheid van Gay Pride 2013.
Van het oorspronkelijke protestkarakter is niet veel meer over – het heeft meer weg van een ludiek feest, een carnavalsoptocht. Het evenement is in de loop der jaren steeds braver geworden en ook al lang niet meer exclusief voor homo’s. Sterker nog, elke zichzelf respecterende politicus of BN’er, homo of niet, moet toch minstens eenmaal in zijn leven op een boot hebben meegevaren, maar dit terzijde…
Vanwaar deze uitbundige vrolijkheid? Om te vieren dat de strijd voor homo-emancipatie is gestreden? Verre van dat. Alleen al het recente verzet tegen het homohuwelijk in Frankrijk en de nieuwe anti-homowetgeving in Rusland bewijzen het tegendeel. Maar ook in Nederland is er nog een lange weg te gaan, blijft het voor jonge homo’s moeilijk om uit de kast te komen, is de angst om door de omgeving niet geaccepteerd te worden nog altijd groot.
Reden genoeg om strijd te blijven voeren, om niet al te vrolijk te zijn. Al gun ik iedereen zijn feestje, wat mij betreft mag de jaarlijkse optocht best wat brutaler en provocerender zijn, zoals in Madrid...
Madrid, juli 2013
Toronto(?), 2001
.
Toronto, 2004
.
New York City, 2007
.
London, 2009
.
San Francisco, 2011
.
Foto's Perry Tak (Amsterdam), Barcex (Madrid) o.a. / Flickr, Wikimedia Commons, Google
(hope you don't mind)
.
No comments:
Post a Comment