Yahoo-Canada-Sports-blog-eye4protest: February 2012

Tuesday, February 28, 2012

Afghaanse woede over koranverbranding

Vorige week zagen Afghaanse arbeiders op een Amerikaanse legerbasis in Baghram hoe militairen boeken in een kuil gooiden om vervolgens in brand te steken. Toen ze merkten dat er ook korans in vlammen opgingen begonnen ze te schreeuwen en probeerden ze het vuur te doven. Enkele uren later verschenen de eerste betogers bij de poort van de militaire basis.

Volgens Amerikaanse bronnen ging het om de vernietiging van korans en andere islamitische geschriften waarmee gevangenen in een detentiecentrum onderling opruiende boodschappen zouden hebben uitgewisseld. Waar of niet waar, de actie van de Amerikaanse militairen getuigt niet alleen van naïviteit, maar ook van een onvoorstelbare domheid. Je kunt er donder opzeggen dat je met het verbranden van heilige boeken de woede van het volk op de hals haalt – en dat in een land waarin je aanwezigheid op zijn zachtst gezegd discutabel is.

President Obama bood in allerijl zijn excuses aan, maar het kwaad was natuurlijk al lang geschied. De Taliban was er als de kippen bij om het vuurtje verder op te stoken. Zaterdag werden in Kabul twee Amerikaanse adviseurs doodgeschoten en gisteren kwamen negen Afghanen om bij een bomaanslag op een NAVO-basis bij Jalalabad, vergeldingsacties voor de koranverbranding. Daarnaast kwamen ongeveer 40 mensen om bij de protesten van de afgelopen dagen. Het toch al broze vertrouwen van de Afghanen in de internationale gemeenschap is daarmee op een dieptepunt beland.

Tien jaar geleden arriveerden de NAVO-troepen in Afghanistan om Al Qaida en Taliban te verdrijven, om rust en veiligheid in de regio te brengen en om en passant Westerse waarden als vrijheid en democratie te verspreiden. Tegelijk was er de ambitie om opbouwwerk te verrichten in het al vele jaren door oorlogen geteisterde gebied.

Al met al is daar bar weinig van terechtgekomen. Wat hier en daar is opgebouwd is op andere plekken weer afgebroken. De door het Westen gesteunde regering van Karzai is uitermate impopulair en corrupt en de veiligheid in de regio is verder verslechterd. Ook de Taliban is niet verdreven, maar lijkt de laatste jaren weer aan kracht en invloed te winnen. Alles bij elkaar een trieste balans.

Intussen gaan de Amerikanen verder met het terugtrekken van troepen. Vanaf 2014 moet de orde en veiligheid in het land in handen zijn van de Afghanen zelf. Je hoeft geen helderziende te zijn om te kunnen voorspellen wat er dan gaat gebeuren.

Afghanistan, 21 - 28 februari 2012

(Foto's Googled)

Thursday, February 23, 2012

Strijdbare vrouwen

Grieks demonstrant Marianna Roumelioti

Het jaar 2011 werd door het toonaangevende nieuwsblad TIME uitgeroepen tot het jaar van de demonstrant. Dit heuglijke feit vormde niet alleen de aanleiding voor het starten van dit blog, maar inspireerde ook fotograaf Peter Hapak tot het schieten van een opmerkelijke reeks portretten.

Hapak fotografeert de demonstrant niet in het heetst van de strijd, maar licht hem uit zijn omgeving, brengt hem in beeld tegen een neutrale achtergrond, soms met een enkel attribuut. Zo wordt er scherp gesteld op de mens achter de demonstrant.

‘Vrouwen moeten in opstand komen,’ zei Desmond Tutu eerder dit jaar op het World Economic Forum in Davos. Hierbij een selectie van de vrouwen die vorig jaar in opstand kwamen en door Hapak treffend in beeld werden gebracht – strijdbare vrouwen!

Mannoubia Bouazizi, de moeder van de Tunesische straatverkoper Mohammed Bouazizi:

"Mohamed suffered a lot. He worked hard. But when he set fire to himself, it wasn’t about his scales being confiscated. It was about his dignity."

Lina Ben Mhenni, alias ‘A Tunesian Girl’, een populaire blogger tijdens de Jasmijn Revolutie:

"Dictatorship can't last."

Egyptische demonstrant Nehal Marei

Molly Katchpole diende een petitie in om de Bank of America te overtuigen om het plan voor een debitcard toeslag te laten varen:

"I think that business can be operated in a way that takes people into account."

Occupy Oakland demonstrant Melanisia Jacobs

Spaans activist Carmen Rodriguez:

“I loved going home each day, completely exhausted, but unable to stop talking about all the new ideas. And then each day, as I walked back, I would get to the top of Carretas Street and see all those people in Sol and just cry, it was so moving.”

Grieks demonstrant Katerina Patrikarakou heeft haar gezicht ingesmeerd met een Maalox mengsel om het effect van traangas tegen te gaan.

Professor Dalenda Largueche, een prominent Tunesisch feminist en activist:

"They say you can have freedom of speech and expression on the condition that it doesn't insult or deal with religion. Who determines that? Freedom doesn't mean these limits. It either is or it isn't."

Sayda al-Manahe’s zoon Hilme werd doodgeschoten door een sluipschutter tijdens een protest in Tunis en begraven op dezelfde dag dat Ben Ali naar het buitenland vluchtte.

"My son is now a symbol, a symbol of Tunis. He gave his life so we can have freedom."

Mona Eltahawy, een Egyptisch-Amerikaanse journalist die gearresteerd en mishandeld werd door de politie in Cairo:

"The past 12 hrs were painful and surreal, but I know I got off much much easier than so many other Egyptians."

Esraa Abdel Fatah, alias Facebook Girl, een Egyptische internetactivist en medeoprichter van de 6 April Beweging:

“They were my greatest days. I could see the utopia of Egyptian society in Tahrir Square. I think those days will be rooted in Egyptian history."

Wisconsin demonstrant Joanne Staudacher met haar manifest op de rug:

"I’m trying to take what I consider the 4H approach to government these days. The 4H pledge — I pledge my head to clearer thinking, my heart to greater loyalty, my hands to larger service and my health to better living, for my community, my country, my world. The idea that you have to think things through, you have to figure out what’s important, you gotta go with that, and then you gotta get your hands in there and you’ve got to do something."

Occupy Wall Street demonstrant Chelsea Elliott:

"I’m happy to get maced if it helps the movement. I’d do it again."

Occupy Oakland demonstrant Crystallee Crain

Foto's Peter Hapak

Bron TIME LightBox

Thursday, February 9, 2012

Anima Naturalis - Stop Dierenleed!

Medellin (Colombia), 5 februari 2012

Anima Naturalis is een in Spanje gewortelde beweging van dierenactivisten, die strijdt tegen de consumptie van vlees, de bontindustrie, het gebruik van het dier als proefkonijn en de wrede traditie van het stierenvechten, kortom tegen het misbruik van dieren voor de egoïstische behoeftes en pleziertjes van de mens. De laatste dagen is de beweging opmerkelijk actief, met name in Latijns-Amerika.

De stijl van actievoeren sluit nauw aan bij de boodschap. Vaak wordt het naakte lichaam als symbool gebruikt voor het arme dier dat slachtoffer is geworden van de consumptiedrang van de mens. Aanvankelijk is het protest speels en ludiek, maar dit verandert al snel in bloederig en expliciet. De aanklacht is onmiddellijk duidelijk. Zo probeert de beweging met haar protest de mens een spiegel voor te houden: ‘zo gaan wij met dieren om’.

Anima Naturalis zoekt niet alleen de confrontatie, maar wil tegelijk een warm pleidooi vormen voor een respectvolle omgang met de natuur, waarbij het dier in zijn waarde wordt gelaten en in een natuurlijke omgeving naast de mens kan voortbestaan.

Anima Naturalis is ideologisch nauw verwant met de van oorsprong Amerikaanse organisatie PETA (People for the Ethical Treatment of Animals). Soms vormen ze bij acties een gezamenlijk front.

Hierbij een chronologisch overzicht van de meest in het oog springende acties van Anima Naturalis in de afgelopen jaren.