Istanbul, juni 2013
Het kan niemand ontgaan zijn. Dagen lang vormde het Taksimplein in Istanbul het decor voor een golf van protesten.
De aanleiding leek vrij onschuldig. Het nabijgelegen Gezi Park moet wijken voor een prestigieus winkelcentrum. Het vreedzame protest hiertegen werd echter met harde hand neergeslagen. Daarmee sloeg de vlam in de pan. Het grimmige politieoptreden werkte als katalysator voor de onvrede over het conservatief islamitische beleid van de regering Erdogan.
Dit protest gaat al lang niet meer over bomen. Met ’s werelds hoogste aantal gedetineerde journalisten en duizenden politieke gevangen dreigt Turkije in sneltreinvaart af te glijden naar een autoritaire staat.
Vooral de arrogante toon van premier Erdogan – de wijze waarop hij demonstranten wegzet als plunderaars, bandieten en ongelovigen - wekt de woede van democratisch gezinde Turken. Studenten, vakbonden, NGO’s, vrouwenorganisaties en voetbalfans trekken gezamenlijk op in het protest tegen Erdogan.
Niet alleen in Istanbul ook in andere steden, zowel binnen als buiten Turkije is gedemonstreerd uit solidariteit met het protest in Istanbul:
Ankara
.
Amsterdam
.
Berlijn
.
New York City
.
Tel Aviv
.
Premier Erdogan mag zich nog altijd verheugen in een grote aanhang. Toch wordt het hoogtijd dat hij zich gaat realiseren dat democratie meer is dan de meeste stemmen gelden. Democratie betekent ook dat er geluisterd moet worden naar minderheden, dat er ruimte moet zijn voor oppositie.
Als Erdogan zijn toon niet wijzigt en andersdenkenden hardhandig de mond blijft snoeren, dan kon Istanbul wel eens een lange, hete zomer tegemoet zien.
Foto's via Girls in Revolt
(zoals gewoon voor dit blog ruim baan voor de beelden van protesterende vrouwen)
No comments:
Post a Comment