Op donderdag 15 maart maakte Amina Filali, een 16-jarig meisje uit Larache in het Noordwesten van Marokko, een einde aan haar leven. Ze nam een fatale dosis rattengif in om te voorkomen dat ze verder zou moeten leven met haar verkrachter, een tien jaar oudere man die haar onder bedreiging met een mes had aangerand en haar na het gedwongen huwelijk meerdere malen ernstig had toegetakeld.
Om juridische vervolging te voorkomen was de verkrachter na zijn misdaad akkoord gegaan met het voorstel om met het slachtoffer te trouwen. Ouders van verkrachte meisjes stemmen vaak in met een huwelijk omdat zij ontmaagding buiten het huwelijk als een schande beschouwen. Helaas vormt het eeuwenoude gebruik om dergelijke misdaden zo op te lossen nog altijd de dagelijkse praktijk in meerdere conservatieve Moslimlanden.
In het geval van Amina was de moeder de drijvende kracht achter het huwelijk, dat vervolgens door een rechter werd bekrachtigd op basis van een wetsartikel dat het mogelijk maakt voor minderjarigen om te trouwen als daarmee een geval van verkrachting kan worden ‘opgelost’.
‘Ik moest wel aandringen op een huwelijk, kon niet toestaan dat mijn dochter ongetrouwd zou blijven en geen toekomst zou hebben,’ zo verontschuldigde moeder Zohra zich een week na de zelfmoord.
Zo trouwde Amina met haar verkrachter en leefde drie maanden met hem samen, waarbij ze meerdere keren in elkaar werd geslagen. Uiteindelijk zag ze nog maar één uitweg…
De zelfmoord van Amina heeft het omstreden wetsartikel, dat niet meer van deze tijd is, opnieuw onder de aandacht gebracht.
In Rabat gingen enkele honderden vrouwen de straat op om voor het Marokkaanse parlement te betogen. Verschillende vrouwenrechtenorganisaties dringen aan op afschaffing van het gewraakte wetsartikel en herziening van de Marokkaanse wet, zodat seksueel geweld tegen minderjarigen zonder pardon strafbaar wordt gesteld.
In Marokko is er in 2004 nog een wetswijziging geweest, maar deze gaat voor velen nog lang niet ver genoeg. In gevallen van verkrachting ligt de bewijslast veelal bij het slachtoffer - als een vrouw niet kan bewijzen dat ze was aangevallen, loopt ze het risico vervolgd te worden voor losbandigheid. Daar komt nog bij, volgens artikel 475 van het Wetboek van Strafrecht kan de ‘kidnapper’ in geval van minderjarigheid van zijn slachtoffer niet worden vervolgd als hij haar huwt.
Deze situatie plaatst families op het platteland van Marokko vaak voor een onmogelijk dilemma en legt een grote druk op de betrokken meisjes. Alleen in Laroche al hebben vier jonge vrouwen recentelijk een poging tot zelfmoord gedaan, waarvan twee met fatale afloop. Ondanks de officiële minimumleeftijd van 18 jaar worden niet alleen om de eer van de familie te redden, maar ook onder druk van armoede nog veel minderjarige meisjes uitgehuwelijkt.
Inmiddels heeft ook de Marokkaanse minister van Vrouwen- en Gezinszaken, de enige vrouwelijke minister die het land rijk is, verklaard initiatief te nemen om de wet te gaan herzien. Triest dat er een zelfmoord voor nodig was om deze misstand eindelijk aan te gaan pakken.
(Foto's Googled)
No comments:
Post a Comment