Athene, 7 februari 2012
De Griekse tragedie nadert zijn ontknoping. Voor de zoveelste maal hebben financiële experts de knappe koppen bij elkaar gestoken om te kijken naar het effect van de bezuinigingsoperaties. Houden de Grieken zich wel aan de afspraken, hebben ze al 15.000 ambtenaren ontslagen of zijn ze zo hardleers dat het stilletjes aan tijd wordt om de eurokraan dicht te draaien?
Dan verschijnt opeens onze eurocommissaris Neelie Kroes op het toneel, als een duveltje uit een doosje. Er is absoluut geen man overboord als een land uit de euroboot valt, vertelt ze doodleuk. Premier ‘altijd blijven lachen’ Rutte en financieel zwaargewicht De Jager kwaken vrolijk met haar mee. Athene kan fluiten naar zijn tweede noodlening als ze niet aan alle eisen voldoet. Ook in bredere Europese kringen zou al driftig gespeculeerd worden over een exit-strategie voor de Grieken.
Zijn we al die tijd voor de gek gehouden? Als een dominosteen omvalt, dan vallen alle andere stenen ook om, zakt het hele eurobouwwerk als een kaartenhuis in elkaar, zo werd ons voorspeld. Als we Griekenland laten vallen, volgt er een diepe recessie, depressie en massawerkloosheid, staan we op de rand van een nieuwe oorlog. Was dit bangmakerij?
Nee, zo moeten we dat niet zien, aldus de Jager. De laatste anderhalf jaar is veel bereikt, zo legt hij ons uit. We hoeven niet meer bang te zijn dat de Griekse crisis overslaat naar Spanje en Italië. Daar zijn inmiddels adequate maatregelen genomen, hervormingen in gang gezet. Het besmettingsgevaar is geweken. Banken en beleggers hebben de tijd gehad hun belangen veilig te stellen.
Aha, dat is dus Europese solidariteit - louter eigen belang. Nu we niet meer het risico lopen dat het stoutste jongetje van de klas ons met zijn verderfelijke ziektes aansteekt, kunnen we hem van school sturen – eigen schuld, dikke bult. Misschien is de doodzieke patiënt zelfs feitelijk al overleden en hoeven we er alleen nog maar voor te zorgen dat de begrafenis ordentelijk wordt geregeld.
En de Europese belastingbetaler dan? Die zou toch elke aan Griekenland geleende eurocent met rente terugkrijgen? Vergeet het maar. Troost u zich maar met de gedachte dat dit verlies een peulenschil is vergeleken met het leed dat de gewone Griek treft. Hij is pas werkelijk het kind van de rekening. Geen wonder dat hij woedend is op de falende politici en de straat opgaat om zijn frustraties over zoveel onrecht te uiten.
De Griekse vakbonden hadden opgeroepen op tot een 24-uursstaking uit protest tegen de aankondiging van nieuwe verregaande bezuinigingen. Daaraan werd dinsdag in Athene en andere Griekse steden massaal gehoor gegeven.
Zo lijkt de Griekse regering volledig klem te zitten tussen de eisen van de Europese Unie en die van de eigen bevolking. Het noodscenario van een vertrek uit de eurozone lijkt daarmee zo goed als onafwendbaar, maar wie weet, misschien wordt er nog een konijn uit de hoge eurohoed getoverd, waarmee de donkere wolken die zich boven het Griekse Parlement hebben samengepakt, kunnen worden verdreven.
(Foto's Googled)
.
No comments:
Post a Comment